|
|
Skipurit ráðuneyta og stofnana, úttekt |
|
|
Ásgerður Kjartansdóttir
bókasafns- og upplýsingafræðingur,
Guðný Gerður Gunnarsdóttir
borgarminjavörður,
Guðrún Dager Garðarsdóttir
skrifstofustjóri,
Margrét E. Arnórsdóttir
viðskiptafræðingur,
Sandra Franks
lögfræðingur og stjórnmálafræðingur og
Sjöfn Hjörvar
forstöðumaður:Texti greinarinnar í heild sinni (pdf)
Útdráttur
Þessi grein er um úttekt á formgerð skipurita íslenskra stofnana og ráðuneyta. Greint er
hvort birtingarmynd skipurita sé lýsandi fyrir lögbundið hlutverk stofnananna og sjónum
beint að ýmsum þáttum sem hafa áhrif á uppbyggingu skipulagsheilda. Fjallað er um
tilgang skipurita, mismunandi formgerðir þeirra ásamt kostum og göllum hverrar
formgerðar. Greint er frá áhrifum umhverfis á skipulag stofnana út frá módeli Duncans um
tvær víddir óvissu. Gerð er töluleg greining á sambandi formgerðar og ýmissa
greiningarþátta eins og til dæmis tegundar stofnunar, viðfangsefnis og fjölda starfsfólks.
Helstu niðurstöður eru að af 215 íslenskum stofnunum eru 148, eða 69%, með skipurit.
Algengasta tegundin er starfaskipulag. Stærð stofnana hefur ekki mikil áhrif á gerð
skipurita að undanskildum stofnunum með yfir 100 stöðugildi en þar er afurðaskipulag
algengast. Þriggja stjórnunarþrepa skipurit eru algengust. Lítið samræmi er milli
umhverfis stofnana, eins og það er skilgreint í módeli Duncans um tvær víddir óvissu, og
tegundar skipurita. Nokkuð vantar upp á að skipurit séu í samræmi við lögbundið hlutverk
stofnunar. Oft er misbrestur á því að sérstakar stofnanir sem lúta ráðherrastjórnsýslu sýni
ráðuneyti sem æðsta vald stofnunar. Athygli vekur að meðal nokkurra nýrra stofnana, eða
stofnana sem gengist hafa undir skipulagsbreytingar nýlega, er fléttuskipulag áberandi. |
|
|
|
